SurVivAL

กลับมาอีกครั้ง..หลังจากแฟนคลับ เรียกร้อง เฮ่อออ ไม่รู้จะเอาใจใครดี บางคนก็ชอบอ่านแบบที่ผ่านมา บางคนก็บอกว่าเมื่อไหร่จะเขียนเรื่องราวที่นี่ซักที แบบนั้นเบื่อแล้ว เอาเป็นว่ารักจูน ชอบจูน ก็อ่านๆ มันไปเถอะนะจ๊ะ มันต้องเขียนตามอารมณ์อ่ะ เพราะอยากให้ออกมาจากใจ.. วันนี้เป็นเรื่องของการดำรงชีวิตละกัน .. ใครที่รู้จักจูนดี ก็ต้องรู้ว่า เธอทำกับข้าวไม่เป็น ขอย้ำ..ถ้าแฟนพันธุ์แท้ก็ยิ่งรู้เพิ่มไปอีกว่า เพราะเธอไม่ชอบหัวเหม็น อันนี้..พี่น้อยรู้ดี (พี่เลี้ยงแสนรัก เลี้ยงมาตั้งแต่ ป.1 จนตอนนี้ลูกเธออยู่ ป.3 แล้ว)มาถึงที่นี่ค้นพบว่าตัวเองก็มีฝีมือในการทำอาหารเป็นเลิศทีเดียว สำหรับจูน..ง่ายนิดเดียว!! เคล็ดลับความอร่อย..คือปล่อยให้มันหิว.. ฮู้ย ไอ้ที่เหลือเมื่อเช้ากินไม่ลง พอเที่ยงมันก็เปลี่ยนเป็นอร่อย วันนี้ไปซื้อของตุนมา (คือว่า week นึง ออกไปได้แค่หนเดียว ไม่มีรถ ต้องอาศัยคนอื่น)พอเห็นข้าวกล่องของจีนเท่านั้นแล่ะ ก็ตะครุบมันมาสอง ซูชิอีกหนึ่ง ดูรูปเอาเองละกัน อีกอัน เป็นแครอทน้อย..อันนี้ชอบมาก แช่เย็น กรอบๆ อร่อยดี ราคา 3 เหรียญ ด้วยความกลัวไม่มี fiber จัด เลยต้องเอามา แต่ขอบอก.. หุงข้าวเป็นแล้วนะคะ เป็นคุณแม่บ้าน microwave ใส่ข้าว น้ำท่วมเกือบถึงหลังมือ 20 นาที ปี๊บๆๆ กินได้ ภูมิใจจนต้องถ่ายรูปไว้ดูเอง อิอิ พ่อแม่พี่น้อยดีใจกันยกใหญ่ละคราวนี้ เลี้ยงมา 26 ปี ก็ยอมทำซะที.. อืม แต่กับข้าว ก็ยังทำไม่เป็นอยู่ดีแล่ะ พรุ่งนี้มีปิคนิคของที่ภาค... เครียดดดดด สุดๆ แล้วตูจะทำอะไรให้กินดีเนี่ย ไม่ได้ไม่อยากทำหรอกนะ แต่กลัวเค้าจะประทับใจไม่รู้ลืมตะหาก แอบถามไปมา ได้รู้ว่า เค้ามีเงิน support ของภาคจัดซื้ออยู่แล้ว เฮ่อ รอดตัว เลยไปซื้อมันฝรั่งถุงโตไปแทน ..ตอนนี้ตอนเย็นกลับมา ต้องมาเตรียมอาหาร (แสนอร่อย..ตอนหิว)ไว้สำหรับพร้อมเวฟกินตอนเช้า และเที่ยง ทำไปทำมา ปรากฏว่า .มีดบาด.อ่ะ
:( เลยต้องไปค้นยาในลิ้นชัก ที่ เภสัชกร..ภรณ์วีณา เธอลงทุนจัดหาซื้อมาให้จาก Boot ตอนวันที่เธอมาช่วยจัดกระเป๋า เธอเตรียมทุกอย่างได้ดีมาก แต่เธอ ลืม ..เทนโซพลาส คือมันมีแบบผ้ากอซกับเทบกาวนะ แต่ใช้แล้ว นิ้วมันโตอ่ะ แต่ยังไง ก็ดำรงชีวิตรอดใช้ได้ทีเดียว.. นอกจากนี้เพื่อความอยู่รอด ด.ญ.จูน ก็เริ่มกลายเป็นคนประหยัด เมื่อก่อนเทครีมนวดผมเกิน ก็ไม่เป็นไร หกทิ้งไปเหอะ เดี๋ยวนี้ค่ะ เทเกินจี๊ดเดียว เธอปาดคืนเข้าขวด ไม่มีกระเด็น.. อยากได้กระบอกใส่ปากกาตั้งโต๊ะ ก็ที่นี่มันแพงอ่ะ เธอก็รื้อไปริ้อมา ไปคว้าเอากล่องน้ำส้มในตู้เย็นมาตัดใช้ แล้วไอ้ที่ใส่ขวดครีมข้างๆ นั่นน่ะ เธอก็เอา กล่องใส่วิทยุมาตัดแต่ลายมันเชยมากค่ะ เลยต้องเอากระดาษทิชชู่มาห่อ ก็งามน่าใช้ใช่มั้ยล่ะ แล้วก็มีถังขยะอีกนะ เอากล่องแพคเกจโทรศัพท์ มาใช้ เอาถุงพลาสติกใส่รอง ก็น่ารักดี สรุปแล้ว.. For survival ภูมิปัญญาชาวบ้าน กินอยู่อย่างพอเพียง อย่างที่ในหลวงท่านทรงตรัสไว้ นั่นล่ะดี(แนะ ไม่วายแอบมีสาระนิดนึง) .. วันนี้ก็ยังรักทุกคนเหมือนเดิม..ดีใจจัง ที่เกิดมาได้มีคนที่จริงใจกับเราจริงๆ ขนาดนี้ แล้วจะปล่อยให้หลุดไปได้ไง ใช่มะ.. จบดีกว่า ง่วงนอน ฮ้าวววว ตีฉองแย้ววว